من از پائیز می ترسم

من از تاریکی شبح آلود

از اندوه درخت وآسمان

من از شب ناله های باغبان می ترسم

کنارم باش همواره دراین بی برگی و پائیز

دراین سرمای قهرآمیز

که از لالایی سنگین شبها

واز کابوس تلخ برگ ها می ترسم

کنار شاخه هایم باش

تو آن پیر باغبانم باش

برگم باش

نبضم باش

که از پائیز می ترسم...